بیوگرافی مهران احمدی

مهران احمدی

مهران احمدی متولد 1352 در تهران میباشد. وی در کودکی به نیشابور کوچ کرده و در نوجوانی دوباره به زادگاهش تهران برگشته است. احمدی کارش را از سال 1368 و با تئاتر نیشابور شروع کرد. در تهران هم تئاترهای موفقی را مانند «چند و چون به چاه رفتن چوپان» که در جشنواره فجر آن سال 9 جایزه گرفت، روی صحنه برد. «محاکمه ژاندارک» با آقای داریوش مختاری، «آسیدکاظم» و... از دیگر کارهایی است که او در آنها به ایفای نقش پرداخته است. در سال 75 اولین کار تلویزیونی اش به نام «جدال با سرنوشت» و بعد از آن سریالهای تلویزیونی دیگری از جمله «تنها در تاریکی» را کار کرد. از آنجایی که فیلمهای «آدم» (١٣٨۵) ساخته عبدالرضا کاهانی و «آن جا» (1387) ساخته عبدالرضا کاهانی اکران عمومی نشده اند، فیلم «بیست» ساخته عبدالرضا کاهانی و محصول 1387 اولین فیلم اوست که به صورت جدی به نمایش درآمده است. ایشان در کارنامه خود هشت فیلم کوتاه و یک فیلم داستانی بلند به نام «کلکسیونر » را کارگردانی کردند.

مهران احمدی

از جمله افتخارات مهران احمدی، نامزدی سیمرغ بلورین سی و یکمین جشنواره فیلم فجر برای بهترین بازیگر نقش اول مرد در فیلم «روز روشن» (1391) ساخته حسین شهابی، و در سال 1389 تندیس زرین چهارمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در فیلم «هیچ» میباشد.

مهران احمدی در سریال ها و فیلم های زیادی با ایفای نقش پرداخته است که در لیست زیر میتوانید با کارهای وی آشنا شوید .
آوای باران(۱۳۹۲)
پایتخت (۱۳۹۱)
مهر آباد (۱۳۹۱)
سیزده (۱۳۹۱)
تا ثریا (۱۳۹۰)
یاد آوری (۱۳۹۰)
بغض (۱۳۹۰)
یک خانواده محترم (۱۳۹۰)
آلزایمر (۱۳۸۹)
اسب حیوان نجیبی است (۱۳۸۹)
سیزده ۵۹ (۱۳۸۹)
صدای پای من (۱۳۸۹)
خوابهای دنبالهدار (۱۳۸۸)
هیچ (۱۳۸۸)
آن جا (۱۳۸۷)
بیست (۱۳۸۷)
خواب است پروانه (۱۳۸۷)
آدم (۱۳۸۵)

وی در خصوص ارتباط خود با عبدالرضا کاهانی گفت: ارتباط من و آقای کاهانی مربوط به دورهای است که با هم همسایه، هممحله و همبازی بودیم و و بعد از آن با هم تئاتر را شروع کردیم. این ارتباط تقریبا 32 سال قدمت دارد.

مهران احمدی در آوای باران

بازیگر نقش شکیب در مورد تفاوت محیط کار در تئاتر و سینما و همچنین تفاوت فضای کار در شهرستان و تهران افزود: من هماکنون کار میکنم و زیاد به گذشته بر نمیگردم. سینما جای رفاقت و یا بهتر بگویم آن دوستیی که در تئاتر یا در شهرستانها وجود دارد نیست، سینما یک فضای خشن و حرفهای است که هر کس کار خودش را میکند و بیشتر دغدغههای آن مد نظراست تا رفاقتها. در هر کار با همان کسانی که هستیم دوستیم و رفیق؛ بعد از آن به زندگی شخصی میپردازیم.

این بازیگر سینما و تلویزیون گفت: مثل همه آدمهایی که میگویند تمامی نقشهایم را دوست دارم، من هم همینطور هستم. البته بعضی از نقشها را بیشتر دوست دارم و بعضیها را کمتر، من نقشهایم در "بیست" و "آلزایمر" را خیلی دوست دارم. در فیلمهای تلویزیون هم "تا ثریا" و "مهر آباد" در شبکه تهران و "پایتخت" کارهایی بود که دوستداشتنی بود. "روز روشن" که اخیرا اکران شده را هم بسیار دوست دارم.

احمدی در پاسخ به این پرسش که وضعیت توجه مردم به سینما را چگونه ارزیابی میکنید، گفت: سینمای ایران از همان سالهایی که من نوجوان یا جوانتر بودم همینطور بوده، سر و ته سینمای ما مشخص است و خیلی پیچیده نیست که بخواهیم در مورد آن حرف بزنیم یا حرفهایی بزنیم که مردم فکر کنند پیچیدگیهای فراوانی دارد. من هماکنون کار خودم را میکنم، این موضوعات مربوط به مسئولان است. من یک بازیگرم و کارم را به صورت حرفهای انجام میدهم و زیاد وارد این عرصهها نمیشوم.

بازیگر نقش "شکیب" در مورد نحوه انتخاب کارهایش گفت: تقریبا همه نقشهایی را که بازی کردهام دوست دارم، امکان ندارد نقشی را قبول کنم که دوست نداشته باشم و به خاطر همین است کارهایی که کردهام، کارهای بدی نبوده و مورد توجه قرار گرفتهاست، نه به این دلیل این که من در آن حضور داشتهام، دلیلش این بوده که خود آن کار خوب بوده، اگر کاری را که دوست نداشته باشم حتی به قیمت این که وضعیت مالیام به هم بریزد نیز آن را قبول نمیکنم و بعد از این همه سال، فکر میکنم اینقدر عاقبتاندیش شدهام که سعی کنم کار خوب را از بد تشخیص بدهم، البته ممکن است بعضی وقتها اشتباهاتی بشود اما معمولا کارهایی را که میکنم، کارهایی است که به آنها علاقه دارم، نقشهایی که بازی میکنم -ریز یا درشت یا کوتاه و بلند آن خیلی فرقی نمیکند- باید آن را دوستش داشته باشم.

این بازیگر تلویزیون در پاسخ به این سوال که آیا شغل اصلی شما بازیگری است یا به کار دیگری مشغول هستید نیز گفت: بازیگری آنقدر وقت آدم را میگیرد که به شغل دیگر نمیتوان فکر کرد و من نیز زیاد اهل فعالیت اقتصادی و کاسبی نیستم، مگر اینکه بازیگری را کنار بگذارم و بعد در کنارش بروم کار دیگری را بکنم. البته باید توجه داشت که اگر با دیدگاه شغل وارد هنر بشوی خطای بزرگی کردهای. نه بازیگری، در مرحله اول هیچ هنری شغل نیست اما یک جایی میرسد که فرد احساس میکند دارند پول میدهند تا یک اثر هنری را به نمایش بگذاری و میبینی که از همان پول میتوانی گذران زندگی کنی آن وقت شاید معنای شغل بودن به خودش بگیرد اما همیشه باید آمادگی داشته باشی چون هنر همیشه هنر است و خوب نیست که اسم آن را شغل بگذاریم چون آن وقت وجهه کاسبکاری و بازاری به خودش میگیرد و باعث میشود که دامن آن را لکهدار کنیم.

احمدی در مورد کارهای در حال انجام و آماده شده خود نیز افزود: در حال حاضر کار آقای سهیلیزاده با نام "آوای باران" که از شبکه سه پخش میشود را در حال پخش دارم، البته یک کار سینمایی با نام "تمشک" برای جشنواره فجر امسال به کارگردانی سامان سالور و کار سینمایی دیگری نیز با خانم نرگس آبیار است که آن هم برای جشنواره فجر آماده شده، فیلم سینمایی "روز روشن" نیز در سینما روی پرده رفته است.

وی افزود: در پایان میخواهم پیرامون بحث هویت صحبت کنم. هویت بحث مبهمی است که الان کمبودش نه در ایران بلکه در تمام دنیا مسئله اصلی شده است. کمبود هویت و فقدان هویت درد و مشکل تمام مردم دنیا شده است. امیدوارم اول به عنوان انسان، دوم بهعنوان یک ایرانی هویتمان هرگز از یادمان نرود و یادمان نرود از کجا آمدهایم، چه کاره بودهایم، چه بودهایم و چه کسانی را از دست دادیم.
فرهنگ نیوز

برچسب: نویسنده: محمد تاريخ: پنجشنبه 15 اسفند 1392 ساعت: 18:37

درباره سایت

آخرین مطالب

امکانات وب

بیوگرافی مهران احمدی

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه