میم مثل مادر فیلمی ساخته رسول ملاقلیپور در سال ۱۳۸۵ است. این فیلم بنا به تشخیص کمیتهای از بنیاد سینمایی فارابی به عنوان نماینده ایران در اسکار ۲۰۰۷ انتخاب شد.
میم مثل مادر
میم مثل مادر فیلمی ساخته رسول ملاقلیپور در سال ۱۳۸۵ است. این فیلم بنا به تشخیص کمیتهای از بنیاد سینمایی فارابی به عنوان نماینده ایران در اسکار ۲۰۰۷ انتخاب شد.
میم مثل مادر
![]()
داستان فیلم :
پزشکان دلیل وضعیت سعید فرزند سپیده را ناشی از استنشاق گازهای شیمیایی در زمان جنگ توسط سپیده میدانند. سهیل (پدر سعید) اصرار دارد تا فرزند را به یک آسایشگاه تحویل دهند اما سپیده مخالفت میکند و ...
نگاهی به فیلم میم مثل مادر
... و خداوند مادر را آفرید و در او موهبتی قرار داد تا دوست بدارد و دوست داشته شود و بی گمان همین حس دوست داشته شدن است كه سبب شده كه مادر مفهومی دلنشین برای بازنمایی در آثار هنری گردد و سینما به عنوان یكی از انواع تكامل یافته هنر از این قاعده مستثنی نیست.
با نگاهی به آثار سینمای جهان در خواهیم یافت كه به مفهوم مادر در بسیاری از آنها پرداخته شده و در این میان هیچ گونه ی سینمایی و یا قواعد دست و پا گیر نتوانسته است مانع حضور و پرورش این واژه پرمعنا در این آثار گردد. برای مثال آیا كسی می تواند منكر نقش محوری مفهومی مادرانه در فیلم هایی چون بچه رزمری و جن گیر گردد كه از قضا در قله ی یك ژانر متفاوت (در قیاس با گونه های مناسب تر برای طرح چنین مفاهیمی) در تاریخ سینما قرار گرفته اند؟ حال چه رسد به گونه هایی كه ذاتاً پتانسیل بالاتری برای ارائه این مفهوم، بر پایه های احساسی و روانشناسانه دارند.
در میان فیلم های وطنی نیز به نمونه های درخشانی چون مادر مرحوم حاتمی و من ترانه 15 سال دارم صدرعاملی بر می خوریم، كه مورد اول آنقدر با احساسات و فرهنگ سینمادوستان ایرانی عجین گشته كه به عنوان اثری به یاد ماندنی در تجلیل مقام مادر به جاودانه ها پیوسته است. حال این مفهموم زیبا این بار در فیلمی از رسول ملاقلی پور متجلی شده كه نام میم مثل مادر را بر خود دارد.
این فیلم درباره مادری است كه برخلاف میل همسر خود تصمیم به نگهداری از كودك معلول خود می گیرد،كودكی كه همچون مادرش یكی از قربانیان سلاح های شیمیایی استفاده شده در جنگ تحمیلی است و در این میان پدر، حل شده در دنیای سیاست زده و مملو از روزمرگی،راهی دیگر را در پیش گرفته است. جنگ و مسائل مرتبط با آن همیشه دغدغه ملاقلی پور بوده اما این بار او این موضوع را در قالب عشقی مادرانه به نمایش می گذارد، اثری كه بیشتر نمایانگر و وام دار مورد اخیر است تا دغدغه همیشگی او.
البته او در این بهترین اثرش آنچه را كه مدنظر داشته بخوبی به نمایش گذارده است كه همانا مدیون وسواس بسیار او برای رسیدن به یك ایده آل محتوایی و بصری است. آنچه در این اثر بخوبی نمایان است تلاش او برای ارائه این حس مادرانه در كلیت فیلم است، موردی كه با استفاده بسیار خوب از عواملی چون فیلمبرداری، موسیقی و البته بازیگری به سطحی درخور نزدیك می شود و نمونه ای می آفریند كه نه تنها با دیگر آثار فیلمساز متفاوت است بلكه با استفاده فراوان از موتیف های بیانگرایانه راهی جدید را برای ارائه این گونه موضوعات عمیق در سینمای ایران فراروی می نهد. گویی این بار كارگردان قصد دارد كه محتوای اثر خویش را به روشی كاملاً سینمایی به مخاطب خود عرضه كند،كاری كه در سینمای ایران كمتر اتفاق می افتد.
كمتر سینمادوست فیلم دیده ای ست كه متوجه ردپایی از هیچكاك و پولانسكی و خیلی های دیگر در این اثر نشود،عاملی كه اگر چه از یك طرف بر توانایی كارگردان در پی ریزی مناسب یك فرم سینمایی جذاب صحه می گذارد،اما از سویی دیگر عاملی برای نمایش ضعف های فیلم،خصوصاً در صحنه های تقابل این فرم بیانگرایانه با رئالیسم حاكم بر اثر می گردد. هرچند كه بازی روان شخصیت اصلی فیلم در كمرنگ كردن این ضعف موثر بوده،اما خود به عاملی جهت نمایش ایرادهای دیگر در فیلم می گردد. برای نمونه تصنع شخصیت هایی چون پدر و روبیك كه می توانستند نقشی به مراتب تاثیرگذارتر در روند روایی ماجرا داشته باشند. فراموش نكنیم كه حضور بازیگرانی مطرح (كه مطمئناً انتظار تماشاگر را بالا می برد) در تناقضی شدید با عمیق نبودن شخصیت های نامبرده، در این اثر سینمایی قرار دارد. موردی كه حتی بازی خوب بازیگران این دو نقش در بهبود آن ناكام می ماند.
البته در پایان باید اشاره شود كه فیلم هایی كه چنین موضوعاتی را محور اصلی خود قرار می دهند،همیشه در خطر افتادن در دام نوعی احساسی گری مفرط و زاید قرار دارند و شاید تشویق تماشاگران غرق شده در سانتی مانتالیسم اثر،پس از پایان نمایش فیلم، مدرك موجهی بر این مدعا باشد!
دانلود موسیقی و تیتراژ فیلم میم مثل مادر
برای دانلود آهنگ با کیفیت320 با فرمت mp3 کلیک کنید.
برای دانلود آهنگ با کیفیت128 با فرمت mp3 کلیک کنید.
برچسب:
نویسنده: محمد